شنوایی نقش حیاتی در رشد گفتار و زبان، یادگیری و ارتباطات اجتماعی دارد؛ به خصوص در نوزادان و کودکان که هر گونه اختلال در این زمینه آثار بلندمدتی بر کیفیت زندگی آن ها بگذارد. طبق گزارش مرکز کنترل و پیشگیری بیماری های آمریکا (CDC)، حدود 0/6٪ از کودکان ۳ تا ۱۷ ساله دچار کم شنوایی هستند. مطالعه دیگری از دانشگاه JAMA نشان داده احتمال افت شنوایی، چه در فرکانس پایین یا بالا، تا 14/9٪ در کودکان وجود دارد .
یکی از انواع کمتر شناخته شده ی اختلالات شنوایی، «کم شنوایی فرکانس پایین» است. اگرچه این نوع کم شنوایی نسبت به نوع کم شنوایی فرکانس بالا کمتر شایع است، اما از نظر بالینی اهمیت بالایی دارد. مطالعات نشان می دهند که درصد کمی از کودکان ممکن است از این نوع کم شنوایی رنج ببرند، در حالی که در مراحل اولیه ممکن است از دید والدین و حتی خود کودک پنهان بماند.
کم شنوایی فرکانس پایین نوعی اختلال شنوایی است که در آن آستانه شنوایی در محدوده فرکانسی ۲۵۰ تا ۱۰۰۰ هرتز افزایش می یابد. این در حالی است که شنوایی در فرکانس های بالا معمولاً نرمال باقی می ماند. این نوع اختلال ممکن است به صورت ناگهانی یا تدریجی ایجاد شود و بر درک صداهای بم مانند صدای مردان یا نویز پس زمینه تأثیر بگذارد.
برای درک ساده تر کم شنوایی فرکانس پایین، تصور کنید وارد یک اتاق شلوغ شده اید که صدای تهویه، زمزمه مردم، و یک موزیک با صدای بم در حال پخش است. فردی که به این نوع کم شنوایی دچار باشد، صدای تهویه یا بخش بم موسیقی را نمی شنود یا بسیار ضعیف می شنود، اما وقتی کسی با صدای زیر یا معمولی با او صحبت می کند، ممکن است آن را کاملاً بشنود.
در واقع، این افراد ممکن است متوجه نشوند که صدایی در حال پخش است، مثل صدای دور موتور یخچال یا صدای آرام گفت وگو در پس زمینه، ولی در مکالمه مستقیم در محیطی ساکت مشکلی ندارند. این باعث می شود تا مشکل شنوایی آن ها دیر تشخیص داده شود.

توجه: انجام غربالگری های شنوایی به موقع، به خصوص تست های شنوایی سنجی کودکان، و ارجاع به متخصص در صورت وجود علائم، اقدامی حیاتی محسوب می شود.
در بیشتر موارد، کم شنوایی فرکانس پایین به صورت تدریجی و پنهان بروز می کند و ممکن است فرد یا خانواده اش تا مدت ها متوجه آن نشوند. با این حال، نشانه های مشخصی وجود دارند که در صورت بروز آن ها، باید بررسی تخصصی شنوایی انجام شود:
افراد مبتلا معمولاً قادر به شنیدن صداهای بم و با فرکانس پایین نیستند. این صداها شامل صدای تهویه، یخچال، زمزمه یا صداهای عمیق موسیقی می شوند و در ادیوگرام به صورت افزایش آستانه در این فرکانس ها مشاهده می شوند.
یکی از ویژگی های این نوع کم شنوایی، عملکرد خوب فرد در درک گفتار در شرایط آرام است. به همین دلیل ممکن است فرد در مکالمات روزمره مشکلی احساس نکند و مشکل زمانی آشکار شود که نویز محیط افزایش یابد.
افرادی با این مشکل ممکن است شکایت داشته باشند که صدای مردان را به خوبی نمی شنوند یا احساس می کنند برخی اصوات در موسیقی گم شده اند. این مسأله می تواند باعث کاهش کیفیت زندگی و لذت شنیداری شود.
با وجود توانایی نسبی در شنیدن در محیط های آرام، این افراد در شرایط شلوغ یا همراه با صدای زمینه، مانند خیابان یا جمع های شلوغ، نمی توانند تمرکز کافی روی گفتار داشته باشند و جملات برایشان مبهم و گنگ به نظر می رسد.
در برخی موارد، کم شنوایی فرکانس پایین به تدریج و بدون دردسر جدی ظاهر می شود و ممکن است والدین یا خود فرد متوجه کاهش شنوایی نشوند. با این حال، توجه به نشانه های هشداردهنده و مراجعه به موقع به متخصص شنوایی شناس یا پزشک گوش وحلق وبینی می تواند از پیشرفت مشکل جلوگیری کند. در صورت مشاهده یکی یا چند مورد از علائم زیر، ارزیابی تخصصی ضروری است:

کم شنوایی در فرکانس های پایین می تواند به دلایل متعددی از جمله علل ژنتیکی، بیماری های گوش داخلی یا عوامل اکتسابی ایجاد شود. در ادامه به مهم ترین آن ها اشاره می کنیم:
برخی جهش های ژنی مانند WFS1 می توانند منجر به بروز سندرم ولفرام شوند که یکی از علائم آن کم شنوایی در فرکانس های پایین است. این نوع کم شنوایی معمولاً ارثی بوده و در سنین پایین بروز می یابد.
از مهم ترین علل کم شنوایی بم محسوب می شود. این بیماری با علائمی مانند سرگیجه های دوره ای، وزوز گوش، کاهش شنوایی نوسانی و احساس پری در گوش همراه است.
ممکن است به صورت ناگهانی و بدون پیش زمینه قبلی رخ دهد. علل آن می تواند شامل عفونت های ویروسی، ایسکمی حلزون یا موارد ایدیوپاتیک (نامشخص) باشد.
به ویژه آسیب به سلول های مویی در رأس حلزون که مسئول دریافت اصوات بم هستند، می تواند منجر به این نوع افت شنوایی شود.
ضربه صوتی مزمن: قرارگیری طولانی مدت در معرض صداهای بم و با فرکانس پایین مانند نویز صنعتی یا تهویه قوی.
افزایش فشار مایع گوش داخلی: این اختلال تعادل فشار گوش داخلی می تواند روی عملکرد حلزون تأثیر بگذارد.
تشخیص دقیق این نوع اختلال شنوایی، نیازمند ارزیابی های چندجانبه شنوایی سنجی و بررسی های تخصصی است. تست هایی که برای تشخیص به کار می روند شامل:

درمان این نوع کم شنوایی بستگی به علت زمینه ای دارد. مدیریت صحیح و به موقع می تواند از پیشرفت مشکل و ایجاد عوارض ارتباطی جلوگیری کند:
در بیماری منیر، مصرف داروهایی مانند دیورتیک ها (کاهش دهنده مایعات بدن)، بتاهیستین و پیروی از رژیم غذایی کم نمک توصیه می شود. در موارد کاهش شنوایی ناگهانی، تجویز استروئیدها به صورت خوراکی یا تزریق مستقیم داخل گوش می تواند مؤثر باشد.
سمعک هایی که امکان تقویت هدفمند فرکانس های پایین را دارند، در مدیریت کم شنوایی بم نقش حیاتی ایفا می کنند. این نوع سمعک ها با بهره گیری از فناوری های پیشرفته پردازش فرکانسی و فیلترهای هوشمند، می توانند به بهبود درک اصوات بم مانند صدای مردان یا نویز پس زمینه کمک کنند. اگر می خواهید با مدل های مختلف سمعک و ویژگی های تخصصی آن ها برای انواع افت شنوایی بیشتر آشنا شوید، پیشنهاد می کنیم صفحه انواع سمعک را مطالعه کنید.
در برخی موارد، به ویژه در کودکان، گفتاردرمانی و تمرینات شنیداری می تواند به ارتقاء وضوح گفتار و درک بهتر اصوات کمک کند.

برای افراد مبتلا به کم شنوایی فرکانس پایین، انتخاب سمعک مناسب نقشی کلیدی در بهبود کیفیت شنوایی ایفا می کند. این دسته از بیماران نیازمند سمعک هایی هستند که بتوانند اصوات بم را تقویت کرده و نویزهای غیرضروری را کاهش دهند. قابلیت فیلتر فرکانسی یکی از ویژگی های مهم در این نوع سمعک هاست که امکان تمرکز دقیق روی فرکانس های پایین را فراهم می کند. علاوه بر آن، سمعک باید قابلیت برنامه ریزی چندکاناله داشته باشد تا شنوایی شناس بتواند تنظیمات آن را بر اساس شکل ادیوگرام و نیاز فردی بیمار انجام دهد.
استفاده از مدارهای هوشمند پردازش صدا نیز به درک بهتر گفتار، به ویژه در محیط های شلوغ و نویزی کمک می کند. از میان برندهای معتبر، سمعک اتیکن، سمعک ویدکس و سمعک فوناک گزینه هایی پیشرفته و مناسب برای بیماران با این نوع کم شنوایی به شمار می روند، زیرا برخی از مدل های آن ها با تمرکز خاص روی تقویت فرکانس های پایین طراحی شده اند.
اگر علاوه بر ویژگی های فنی، به دنبال انتخاب آگاهانه بر اساس بودجه خود هستید، پیشنهاد می کنیم حتما صفحه قیمت سمعک را نیز مطالعه کنید تا اطلاعات دقیق تری درباره بازه قیمتی برندها و مدل های مختلف داشته باشید.

اگرچه همه دلایل این نوع کم شنوایی قابل پیشگیری نیستند، اما با رعایت برخی اصول می توان خطر بروز آن را کاهش داد:
کم شنوایی فرکانس پایین اگرچه نسبت به نوع فرکانس بالا شیوع کمتری دارد، اما به دلیل تأثیر آن بر ادراک اصوات بم، وضوح گفتار در محیط های نویزی و احتمال پنهان ماندن آن در کودکان، نیازمند توجه ویژه ای است. تشخیص زودهنگام با استفاده از تست های شنوایی سنجی، بررسی تعادل و الکتروفیزیولوژیک، و درمان هدفمند با دارو یا سمعک می تواند روند افت را متوقف کرده و کیفیت زندگی بیمار را بهبود بخشد.
در بسیاری از موارد، بله. درمان بستگی به علت زمینه ای دارد. در بیماری هایی مثل منیر، استفاده از دارو و رژیم غذایی مناسب مؤثر است. همچنین سمعک های تخصصی می توانند درک صداهای بم را بهبود دهند.
بله، زیرا این نوع اختلال ممکن است باعث اختلال در رشد زبانی، درک ریتم گفتار و مهارت های اجتماعی کودک شود. غربالگری زودهنگام و تشخیص به موقع نقش مهمی در پیشگیری از آسیب های بعدی دارند.
در کم شنوایی فرکانس پایین، فرد صداهای بم مانند صدای مردان یا صدای تهویه را به خوبی نمی شنود، اما در فرکانس بالا، مشکل بیشتر در شنیدن صداهای زیر مانند صدای زنان یا کودکان است. هر دو نوع نیازمند تشخیص و درمان خاص خود هستند.
پرسش و پاسخ
وحید نظری
دکتر امیرحسین زارع
ساداتی نژاد
دکتر امیرحسین زارع
جواد زمانی
دکتر امیرحسین زارع
سبزواری نسب مقدم
دکتر امیرحسین زارع