مسمومیت گوش ناشی از مصرف داروهای اتوتوکسیک

داروی اتوتوکسیک چیست؟

داروهای اتوتوکسیک به دارویی اطلاق می شود که اثر سمی روی گوش داخلی شامل حلزون و اندام تعادلی گوش داخلی داشته باشد و باعث اختلال در عملکرد حلزون و یا وستیبول می شود، از آنجایی که گوش داخلی هم وظیفه شنوایی و هم حفظ تعادل بدن را بر عهده دارد مصرف این داروها می تواند هم عوارض شنوایی و هم تعادلی برای بیمار ایجاد کند که شدت و میزان عارضه بستگی به نوع داروی استفاده شده و مدت زمان مصرف دارو دارد. این مسمومیت گوشی می تواند عوارض خفیف تا شدید از نوع دائمی یا موقتی یا برگشت پذیر ایجاد کند.

در بعضی از بیماران بسته به نوع داروی استفاده شده و میزان مصرف، عوارض ایجاد شده برگشت پذیر هستند ولی در بعضی موارد ثابت باقی خواهند ماند و نکته مهم این است که بلافاصله چنانچه دچار عوارض شنوایی یا سرگیجه بعد از مصرف این داروها شدیم به پزشک متخصص و یا کلینیک شنوایی سنجی مراجعه نمایید. کلینیک شنوایی سنجی پیروزی خدمات مختلفی از جمله انجام تست شنوایی abr، تست شنوایی oae، شنوایی سنجی کودکان و نوزادان، تشخیص علل کم شنوایی، تجویز سمعک، تعمیر سمعک، و .... به تمامی عزیزان کم شنوا و کودکان و نوزادان در سنین مختلف برای انجام تست های لازم ارائه می دهد. 

مسمومیت گوش (Ototoxicity) یا سمیت گوش چیست؟

مسمومیت گوش که با نام سمیت گوش (Ototoxicity) نیز شناخته می شود، به حالتی گفته می شود که در آن برخی داروها یا مواد شیمیایی باعث آسیب یا اختلال در عملکرد گوش داخلی می شوند. این آسیب معمولاً گوش داخلی، یعنی حلزون (مسئول شنوایی) و سیستم وستیبولار (مسئول تعادل) را درگیر می کند.

در این حالت، به دلیل اثر سمی داروها روی سلول های حساس گوش داخلی، ممکن است فرد دچار علائمی مانند کاهش شنوایی، وزوز گوش یا سرگیجه شود. شدت این آسیب می تواند از خفیف و موقت تا شدید و حتی دائمی متغیر باشد.

تفاوت مسمومیت گوش با کم شنوایی معمولی

در کم شنوایی معمولی، علت معمولاً افزایش سن، جرم گوش یا مشکلات انتقال صدا است. اما در مسمومیت گوش، عامل اصلی اثر سمی داروها روی ساختارهای گوش داخلی است که می تواند به صورت ناگهانی یا تدریجی باعث اختلال شنوایی شود.

تفاوت مسمومیت گوش با وزوز گوش

وزوز گوش یک علامت است، نه بیماری مستقل. در حالی که مسمومیت گوش یک وضعیت علت دار است که می تواند باعث ایجاد وزوز گوش شود. به عبارت دیگر، وزوز گوش می تواند یکی از نشانه های سمیت گوش ناشی از داروها باشد، اما خود وزوز به تنهایی به معنای مسمومیت گوش نیست.

تشخیص مسمومیت گوش چگونه انجام می شود؟

تشخیص مسمومیت گوش (Ototoxicity) معمولاً با استفاده از تست های تخصصی شنوایی و تعادل انجام می شود. هدف از این بررسی ها، ارزیابی میزان آسیب به گوش داخلی و تعیین نوع اختلال است.

مهم ترین روش های تشخیصی عبارت اند از:

• ادیومتری (Audiometry): بررسی دقیق میزان شنوایی و تشخیص نوع کم شنوایی
• ABR (شنوایی سنجی ساقه مغز): ارزیابی مسیر عصبی شنوایی از گوش تا مغز
• OAE (انتشارات صوتی گوش): بررسی عملکرد سلول های مویی حلزون گوش
• VEMP (تست تعادل): ارزیابی عملکرد سیستم وستیبولار و وضعیت تعادل بدن

این تست ها به پزشک کمک می کنند تا میزان آسیب گوش داخلی مشخص شده و بهترین روش درمان یا توانبخشی انتخاب شود.

چه کسانی بیشتر در معرض اتوتوکسیسیتی هستند؟

برخی افراد نسبت به مسمومیت گوش (سمیت گوش / Ototoxicity) حساس تر هستند و احتمال آسیب شنوایی یا تعادلی در آن ها بیشتر است. مهم ترین گروه های در معرض خطر شامل موارد زیر هستند:

• سالمندان به دلیل کاهش طبیعی عملکرد گوش داخلی
• بیماران مبتلا به نارسایی کلیه که دفع دارو در بدن آن ها کندتر انجام می شود
• بیماران سرطانی که داروهای شیمی درمانی اتوتوکسیک مصرف می کنند
• افرادی که داروهای اتوتوکسیک را به صورت طولانی مدت یا با دوز بالا مصرف می کنند

در این افراد، پایش منظم شنوایی و توجه به علائم اولیه مانند وزوز گوش یا کاهش شنوایی اهمیت زیادی دارد.

داروهای اتوتوکسیک کدامند؟ (لیست کامل)

داروهای اتوتوکسیک یا داروهای دارای سمیت گوش (Ototoxicity) گروهی از داروها هستند که می توانند به صورت مستقیم یا غیرمستقیم باعث آسیب به گوش داخلی شوند. این آسیب معمولاً بر سلول های حساس حلزون (مسئول شنوایی) و سیستم وستیبولار (مسئول تعادل) اثر می گذارد و ممکن است منجر به کاهش شنوایی، وزوز گوش یا سرگیجه شود.

مهم ترین گروه های دارویی اتوتوکسیک عبارت اند از:

۱- آنتی بیوتیک های آمینوگلیکوزیدی

این گروه از آنتی بیوتیک ها برای درمان انواع عفونت ها به طور گسترده استفاده می شوند، اما در برخی بیماران می توانند باعث سمیت گوش داخلی شوند. داروهای مهم این گروه شامل موارد زیر هستند:

• جنتامایسین
• استرپتومایسین
• دی هیدرو استرپتومایسین
• نئومایسین
• کانامایسین
• ونکومایسین

در این گروه، همگی دارای پسوند «مایسین» هستند. برخی از این داروها بیشتر روی حلزون گوش اثر سمی دارند و باعث کاهش شنوایی و وزوز گوش می شوند، در حالی که برخی دیگر بیشتر سیستم تعادلی را درگیر می کنند. به عنوان مثال، جنتامایسین بیشتر باعث اختلال تعادل و سرگیجه می شود، در حالی که نئومایسین بیشتر با آسیب شنوایی و وزوز گوش همراه است.

۲- داروهای ضدالتهابی و مسکن ها

داروهای ضدالتهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) در برخی موارد می توانند باعث سمیت خفیف و برگشت پذیر گوش شوند. این داروها شامل:

• آسپرین
• ایبوپروفن
• ژلوفن

در مصرف طولانی مدت یا دوزهای بالا، این داروها ممکن است باعث وزوز گوش یا کاهش موقت شنوایی شوند که معمولاً پس از قطع دارو بهبود می یابد.

۳- داروهای ضد مالاریا

داروهایی مانند:

• کلروکین
• کینین

این داروها که برای درمان مالاریا استفاده می شوند، می توانند روی سلول های مویی قاعده حلزون اثر سمی بگذارند و باعث اختلال شنوایی شوند. در اغلب موارد، این آسیب به صورت دوطرفه بوده و در صورت تشخیص زودهنگام می تواند برگشت پذیر باشد.

۴- داروهای شیمی درمانی (ضد سرطان)

برخی داروهای شیمی درمانی مانند:

• سیس پلاتین
• فلوروراسیل

می توانند باعث سمیت شدید گوش داخلی شوند و آسیب شنوایی در هر دو گوش ایجاد کنند. در بسیاری از موارد، این نوع آسیب غیرقابل برگشت بوده و نیاز به توانبخشی شنوایی یا استفاده از سمعک دارد.

۵- داروهای دیورتیک (مدر)

این داروها برای کنترل فشار خون و دفع مایعات اضافی بدن استفاده می شوند، اما در برخی شرایط می توانند باعث سمیت گوش موقت شوند. مهم ترین آن ها:

• لازیکس (فروسماید)
• اسید اتاکرنیک
• هیدروکلروتیازید

این داروها معمولاً در بیماران قلبی و فشار خون بالا استفاده می شوند و در اغلب موارد، عوارض شنوایی آن ها برگشت پذیر است، به خصوص اگر مصرف دارو کنترل یا قطع شود.

در مجموع، شدت سمیت گوش ناشی از داروهای اتوتوکسیک به نوع دارو، دوز مصرفی، مدت زمان استفاده و شرایط بیمار بستگی دارد و می تواند از علائم خفیف و موقت تا آسیب های دائمی شنوایی و تعادلی متغیر باشد.

عوارض و علائم ناشی از مصرف داروهای اتوتوکسیک

۱- کاهش شنوایی حسی عصبی

این کم شنوایی غالباً به شکل دو طرفه و در فرکانس های بالا ایجاد می شود ولی در بعضی داروها که مصرف طولانی مدت داشته باشند کاهش شنوایی در میزان بیشتر و شدیدتر نیز اتفاق می افتد.

۲-وزوز گوش

بعضی از این داروها که بیشتر روی حلزون و سلول های مویی گوش داخلی اثر سمی دارند باعث ایجاد صدا ی اضافه یا وزرو در یک یا هر دو گوش می شود که میزان آن نیز می تواند از خفیف تا شدید در یک یا هر دو گوش باشد.

۳- سرگیجه و عدم تعادل

بعضی از این داروها که به طور ویژه روی وستیبول یا ارگان تعادل گوش داخلی اثر سمی دارد باعث علائم سرگیجه و عدم تعادل برای بیمار می شود، معمولاً در این بیماران ممکن است سردرد هم وجود داشته باشد که با شدت آن منجر به علائمی مثل تهوع، استفراغ و سرگیجه می شود.

اگر علائمی که در بالا مطرح شد را دارید حتما به پزشک معالج مراجعه کنید. اگر در شرق تهران هستید و به دنبال سمعک در مشیریه هستید، می توانید بر روی عکس زیر کلیک کنید.

کدام داروها بیشتر به گوش آسیب می زنند؟ (اولویت بندی خطر)

همه داروهای اتوتوکسیک به یک اندازه به گوش آسیب نمی زنند. میزان سمیت گوش (Ototoxicity) در داروهای مختلف متفاوت است و به نوع دارو، دوز مصرفی، مدت استفاده و وضعیت بیمار بستگی دارد. به طور کلی می توان داروهای آسیب زننده به گوش را در سه سطح پرخطر، متوسط و کم خطر دسته بندی کرد.

داروهای پرخطر (High Risk)

این داروها بیشترین احتمال آسیب به گوش داخلی را دارند و می توانند باعث کاهش شنوایی یا اختلال تعادل شوند، حتی در برخی موارد آسیب آن ها دائمی است:

• سیس پلاتین (داروی شیمی درمانی)
• آمینوگلیکوزیدها مانند جنتامایسین و استرپتومایسین
• کانامایسین و نئومایسین (در مصرف های طولانی یا دوز بالا)

این گروه معمولاً بیشترین ارتباط را با آسیب سلول های مویی حلزون و سیستم وستیبولار دارند.

داروهای با خطر متوسط (Moderate Risk)

این داروها در برخی شرایط می توانند باعث عوارض شنوایی یا وزوز گوش شوند، اما معمولاً اثرات آن ها قابل برگشت است:

• فروسماید (لازیکس)
• اسید اتاکرنیک
• کلروکین و کینین (داروهای ضد مالاریا)

برخی داروهای ضدالتهابی غیر استروئیدی در مصرف طولانی مدت مانند آسپرین و ایبوپروفن

داروهای کم خطر (Low Risk)

این داروها به ندرت باعث سمیت گوش می شوند و معمولاً فقط در شرایط خاص یا مصرف طولانی مدت ممکن است علائم خفیف ایجاد کنند:

• دوزهای پایین داروهای ضدالتهابی
• برخی آنتی بیوتیک های غیر آمینوگلیکوزیدی
• داروهای عمومی با اثرات غیرمستقیم روی سیستم شنوایی

به طور کلی، شدت آسیب ناشی از داروهای اتوتوکسیک به عوامل مختلفی مانند سن بیمار، عملکرد کلیه، دوز دارو و مدت مصرف بستگی دارد. به همین دلیل، در صورت بروز علائمی مانند وزوز گوش، کاهش شنوایی یا سرگیجه حین مصرف دارو، باید سریعاً به پزشک مراجعه شود تا از آسیب دائمی به گوش جلوگیری گردد.

تشخیص مسمومیت گوشی ناشی از مصرف دارو

بیمارانی که بعد از مصرف داروهای اتوتوکسیک که انواع آن قبلا توضیح داده شد دچار علایم شنوایی و تعادل شده باشند بایستی جهت مشاوره و ارزیابی به کلینیک شنوایی سنجی مراجعه نمایند و با انجام آزمایشات تخصصی از وضعیت گوش داخلی اطمینان حاصل کنند. آزمایشاتی که برای این دسته از بیماران انجام می شوند عبارتند از:

۱-ادیومتری (شنوایی سنجی)
۲-ای بی آر ( ABR)
۳-ای کو جی (ECOG)
۴-ومپ (VEMP)

با انجام آزمایش ادیومتری می توان از نرمال بودن و یا مشکل داشتن وضعیت شنوایی اطلاعات دقیق کسب کرد. در بیمارانی که دچار مشکلات عدم تعادل و سرگیجه باشند از تستهای دیگر استفاده می شود.

علائم مسمومیت گوش با داروهای اتوتوکسیک

مسمومیت گوش یا سمیت گوش (Ototoxicity) زمانی رخ می دهد که برخی داروها به سلول های حساس گوش داخلی آسیب می زنند. این وضعیت معمولاً با مجموعه ای از علائم شنوایی و تعادلی همراه است که شدت آن ها می تواند از خفیف تا شدید متغیر باشد.

مهم ترین علائم عبارت اند از:

• وزوز گوش (شنیدن صدای زنگ، سوت یا نویز بدون منبع خارجی)
• کاهش شنوایی به صورت تدریجی یا ناگهانی
• سرگیجه و احساس چرخش محیط
• عدم تعادل و مشکل در راه رفتن یا حفظ وضعیت بدن

این علائم ممکن است در یک یا هر دو گوش ایجاد شوند و در صورت ادامه مصرف داروی اتوتوکسیک، شدت آن ها افزایش یابد. تشخیص زودهنگام نقش مهمی در جلوگیری از آسیب دائمی دارد.

درمان مسمومیت گوشی ناشی از مصرف دارو

در بعضی بیماران علایم به صورت موقت ایجاد می شود و بعد از مدت کوتاهی با دارو درمانی وضعیت شنوایی و تعادل به حالت ترمال بر می گردد و یا وزوز گوش خود به خود قطع می شود ولی در بعضی موارد ممکن است کم شنوایی و وزوز گوش و سرگیجه دائمی باشد که این گونه موارد نیاز به مداخله درمانی دارد.

همانطور که گفته شد کم شنوایی ناشی از این مسمومیت از نوع کم شنوایی حسی عصبی می باشد و چنانچه میزان این کم شنوایی از حد تخفیف بالاتر باشد نیاز به مداخله توانبخشی و تجویز سمعک برای بیماران خواهد داشت.

در این گونه موارد لازم است بعد از سنجش شنوایی بیمار و تعیین آستانه های دقیق ،سمعک مناسب برای بیمار تجویز شود به ویژه در بیمارانی که همراه با کم شنوایی مشکل وزوز گوش نیز داشته باشند، سمعک بسیار کمک کننده خواهد بود و باعث بهبود صدای گوش بیمار خواهد شد.

در بیمارانی که دچار مشکلات تعادل و سرگیجه باشند نیز توانبخشی وستیبول و سرگیجه با انجام تمرینات و ورزش های خاص جهت بهبود علایم برای بیماران انجام می شود.

بیشتر بخوانید: بزرگی لوزه سوم و کم شنوایی در کودکان 

وزوز گوش بعد از مصرف دارو نشانه چیست؟

وزوز گوش پس از مصرف برخی داروها می تواند یکی از اولین نشانه های سمیت گوش ناشی از داروهای اتوتوکسیک باشد. در این حالت، دارو به سلول های مویی حلزون گوش یا مسیرهای عصبی شنوایی آسیب وارد کرده و باعث ایجاد سیگنال های غیرطبیعی در سیستم شنوایی می شود که به صورت صداهای مزاحم مانند سوت یا زنگ درک می گردد.

در بسیاری از موارد، وزوز گوش یک علامت هشدار اولیه است و می تواند قبل از بروز کاهش شنوایی ظاهر شود. بنابراین توجه به این علامت اهمیت زیادی دارد، زیرا ادامه مصرف داروی عامل می تواند منجر به آسیب شدیدتر و حتی کاهش شنوایی دائمی شود.

آیا کم شنوایی ناشی از دارو برگشت پذیر است؟

کم شنوایی ناشی از داروهای اتوتوکسیک همیشه یکسان نیست و میزان برگشت پذیری آن به نوع دارو و شدت آسیب بستگی دارد:

• برگشت پذیر: در برخی داروها مانند داروهای مدر یا برخی ضدالتهاب ها، کاهش شنوایی ممکن است موقتی باشد و پس از قطع دارو بهبود یابد.
• غیرقابل برگشت: در داروهایی مانند سیس پلاتین یا برخی آمینوگلیکوزیدها، آسیب به سلول های مویی حلزون ممکن است دائمی باشد و شنوایی به حالت اولیه بازنگردد.
• وابسته به دوز و زمان مصرف: هرچه دوز دارو بالاتر و مدت مصرف طولانی تر باشد، احتمال آسیب دائمی بیشتر می شود.

به همین دلیل، تشخیص زودهنگام علائم و اقدام سریع برای بررسی شنوایی، نقش مهمی در جلوگیری از آسیب دائمی دارد.

داروهای اتوتوکسیک در کودکان

کودکان به دلیل حساس تر بودن سیستم شنوایی، در برابر سمیت گوش ناشی از داروها آسیب پذیرتر هستند. مصرف برخی داروهای اتوتوکسیک در این گروه سنی می تواند باعث اختلال شنوایی یا مشکلات تعادلی شود.

مهم ترین نکات در کودکان شامل موارد زیر است:

• استفاده محدود و کنترل شده از آنتی بیوتیک های اتوتوکسیک
• ضرورت تنظیم دقیق دوز دارو بر اساس وزن و سن کودک
• پایش شنوایی در کودکانی که درمان طولانی مدت دریافت می کنند
• توجه ویژه به علائمی مانند کاهش شنوایی، بی توجهی به صداها یا تأخیر در گفتار

تشخیص زودهنگام در کودکان اهمیت زیادی دارد، زیرا آسیب شنوایی می تواند بر رشد گفتار و یادگیری آن ها تأثیر بگذارد.

داروهای اتوتوکسیک در بارداری

در دوران بارداری، انتخاب دارو باید با دقت بسیار بالا انجام شود، زیرا برخی داروهای اتوتوکسیک ممکن است روی شنوایی یا تعادل مادر اثر بگذارند. اگرچه انتقال مستقیم اثر به جنین در همه موارد ثابت نیست، اما مصرف غیرضروری این داروها باید محدود شود.

نکات مهم شامل:

• پرهیز از مصرف خودسرانه داروها در دوران بارداری
• استفاده از داروهای جایگزین در صورت امکان
• بررسی دقیق نسبت خطر به فایده توسط پزشک
• پایش وضعیت شنوایی در صورت مصرف داروهای ضروری

در صورت نیاز به درمان، انتخاب دارو باید کاملاً تحت نظر پزشک متخصص انجام شود.

چه زمانی باید مصرف داروهای اتوتوکسیک قطع شود؟

در صورت مصرف داروهای اتوتوکسیک، توجه به علائم هشدار بسیار مهم است. در برخی شرایط لازم است مصرف دارو سریعاً توسط پزشک بررسی و در صورت نیاز قطع یا جایگزین شود.

علائم هشدار شامل:

• بروز ناگهانی یا تدریجی وزوز گوش
• کاهش شنوایی در یک یا هر دو گوش
• سرگیجه یا اختلال تعادل
• احساس پری یا فشار غیرعادی در گوش

در صورت مشاهده این علائم، مراجعه فوری به پزشک ضروری است تا از آسیب دائمی به گوش جلوگیری شود.

درمان مسمومیت گوش ناشی از دارو

درمان مسمومیت گوش (سمیت گوش / Ototoxicity) بستگی مستقیم به نوع دارو، میزان آسیب و زمان تشخیص دارد. مهم ترین اقدام در مرحله اول، قطع یا جایگزینی داروی اتوتوکسیک تحت نظر پزشک است تا از پیشرفت آسیب به گوش داخلی جلوگیری شود.

در بسیاری از موارد، درمان شامل مجموعه ای از اقدامات حمایتی و توانبخشی است:

• تغییر یا قطع داروی عامل (با نظر پزشک معالج)
• درمان دارویی برای کاهش علائم مانند سرگیجه یا التهاب
• توانبخشی شنوایی در صورت ایجاد کم شنوایی
• استفاده از سمعک در موارد کم شنوایی پایدار یا شدید
• تمرینات تعادلی برای بهبود اختلالات وستیبولار

در مواردی که آسیب شدید باشد، هدف درمان بیشتر جلوگیری از پیشرفت بیماری و بهبود کیفیت زندگی بیمار است.

آیا وزوز گوش ناشی از دارو درمان دارد؟

بله، در بسیاری از موارد وزوز گوش ناشی از داروهای اتوتوکسیک قابل درمان یا کنترل است. اگر علت به موقع تشخیص داده شود و داروی عامل قطع یا جایگزین شود، احتمال بهبود وزوز گوش وجود دارد.

با این حال، در برخی بیماران که آسیب سلول های مویی گوش داخلی شدید یا دائمی شده باشد، وزوز گوش ممکن است به طور کامل از بین نرود. در این شرایط، روش هایی مانند:

• سمعک
• صدا درمانی (Sound Therapy)
• مدیریت استرس
• درمان های توانبخشی شنوایی

می توانند به کاهش شدت وزوز و بهبود کیفیت زندگی کمک کنند.

پیشگیری از آسیب داروهای اتوتوکسیک

پیشگیری از سمیت گوش ناشی از داروها اهمیت بسیار زیادی دارد، زیرا برخی آسیب ها ممکن است غیرقابل برگشت باشند. مهم ترین راه های پیشگیری عبارت اند از:

• مصرف دارو فقط با تجویز پزشک
• پرهیز از مصرف طولانی مدت یا خودسرانه داروهای اتوتوکسیک
• تنظیم دقیق دوز دارو بر اساس سن، وزن و وضعیت کلیه
• انجام تست های شنوایی دوره ای در مصرف طولانی مدت دارو
• گزارش سریع علائمی مانند وزوز گوش یا کاهش شنوایی به پزشک

رعایت این نکات می تواند احتمال آسیب دائمی به گوش داخلی را به میزان قابل توجهی کاهش دهد.

آیا داروهای اتوتوکسیک خطرناک هستند؟

بله، داروهای اتوتوکسیک در صورت مصرف نادرست یا طولانی مدت می توانند برای سیستم شنوایی و تعادل خطرناک باشند. این داروها ممکن است باعث آسیب به سلول های حساس گوش داخلی شوند که نتیجه آن کاهش شنوایی، وزوز گوش یا سرگیجه است.

با این حال، باید توجه داشت که این داروها در بسیاری از موارد برای درمان بیماری های مهم مانند عفونت های شدید یا سرطان استفاده می شوند و مصرف آن ها تحت نظر پزشک کاملاً ضروری است.

خطرناک بودن این داروها بیشتر در شرایط زیر افزایش می یابد:

• مصرف خودسرانه یا بدون نظارت پزشک
• دوزهای بالا یا مصرف طولانی مدت
• وجود بیماری های زمینه ای مانند نارسایی کلیه
• عدم پایش شنوایی در طول درمان

بنابراین، داروهای اتوتوکسیک زمانی خطرناک می شوند که بدون کنترل پزشکی یا در شرایط پرخطر مصرف شوند، نه در استفاده اصولی و تحت نظر پزشک.

تجویز سمعک در کاهش شنوایی ناشی از مصرف دارو

چنانچه کم شنوایی حسی عصبی ناشی از مصرف داروهای اتوتوکسیک به صورت دو طرفه و در میزان شدید باشد و با اقدامات دارویی انجام شده برای بیمار به وضعیت اولیه برنگردد بایستی برای بیمار سمعک مناسب تجویز شود ،معمولا بعد از انجام آزمایش دقیق شنوایی سنجی و تعیین آستانه های شنوایی متناسب با میزان کم شنوایی لازم است برای بیمار سمعک مناسب تجویز شود، اینگونه بیماران می توانند از انواع مدلهای سمعک در مدل های پشت گوشی و داخل گوشی از نوع دیجیتال و هوشمند استفاده نمایند.پ

بنابراین این دسته از بیماران می توانند با مراجعه به کلینیک های شنوایی سنجی و انجام آزمایش شنوایی سنجی مورد ارزیابی و تجویز سمعک مناسب قرار گیرند.